"Ruud Kruijswijk ontmoet markante Kreekbewoners"
Tweede in de serie van Markante kreekbewoners betreft kunstenaar Harmen van der Tuin.
Je kent hem vast wel en als je hem nog niet kent surf dan eens langs www.harmenvandertuin.nl want die website moet je gezien hebben.
Voor www.krekenbuurt.nl heeft hij een aparte interactieve collage gemaakt.
Een paar vragen
Waar leef je van?
Ik leef van de wind. Soms gaat het me voor de wind en een andere keer zit het me tegen. Je kan zeggen dat ik een grillig inkomstenpatroon heb. Gelukkig ben ik nogal breed want ik schilder niet alleen maar ontwerp ook ideeën en verkoop sinds kort mijn eigen muzikale composities. Zonodig geef ik ook presentaties en workshops. Zo rommel ik wat aan. Het is geen vetpot, maar ik heb alle vrijheid om mezelf te blijven. Met de plafondschilderingen die ik vroeger deed kon ik een aardige buffer opbouwen want dat leverde wel iets op. Maar dan moet je natuurlijk niet alles ineens opmaken want met zulke uitschieters moet ik mijn financiële fluctuaties opvangen. Maar maak je geen zorgen want ik blijf wel op peil qua financiën!
Wil je iets meer vertellen over je plafondschilderingen?
Ik kwam in 1978 bij het restauratiewerk terecht en een van de eerste opdrachten was een plafondschildering in de Grote kerk van Steenwijk. Dat was boren, voorzichtig kloppen, stucwerk verwijderen, het gebladderde kunstwerk weer proberen vast te plakken en de leemtes in het schilderij in de zelfde stijl afmaken. Altijd hoog op een stelling en boven je hoofd schilderen. Dat moet je eens een tijdje doen! Na zo'n karwei was ik fysiek altijd eventjes uit mijn evenwicht. De spieren van mijn rechterschouder waren na zo'n activiteit twee keer zo groot als normaal.
Is dit een bepaalde fase geweest of zou je hier het liefst mee doorgaan ?
Ik heb hiermee laten zien dat ik figuratief goed met een kwast uit de voeten kan, maar het is niet mijn roeping. Ik hou er niet van om datgene wat door anderen gecreëerd is, na te maken. Mijn roeping is om zelf te creëren en om te voelen dat er bij mij iets vanuit zichzelf ontstaat. Mijn eigen opdracht is om van mezelf een goed instrument te maken waarmee ik de ware "Eenvoud en Einklang" op het doek kan krijgen. Daar ben ik op uit. Ik wil de vrije kunst beoefenen en mijn eigen authentieke richting vinden.
Wat betekent dat?
Dat ik zonder opdracht wil werken zodat ik mij ook werkelijk vrij kan voelen en met mijn eigen mijnwerkerslampje vrij ben om te zoeken naar een hoopvolle reflectie. Als dat op het witte doek iets goeds oplevert dan haal ik het beste uit mezelf. Naar mate ik verder kom voel ik de harmonie van ja-ja-dit -is-het steeds meer en steeds sterker. Vroeger had ik wel eens een hele dag van nee-nee-dit-is- het-niet en daar wordt je doodmoe van.
Je bent nu ook met beeld en geluid bezig?
Ik ontwerp ook ideeën en ik componeer mijn eigen muziek. Ik heb een ontwerp voor de Nederlandse inzending voor de horticulturele wereldtentoonstelling in China bedacht en gepresenteerd. Het ging hier om een paviljoen, banken, overkappingen, sculpturen , lampen, etc. Daarvoor heb ik drie maanden lang dag en nacht met ingewikkelde software geploeterd maar toen kon ik er ook mee spelen zoals ik met een kwast kan schilderen. Dat geldt eveneens voor mijn muzikale composities. Je trekt eerst een spoor en soms is het gelijk goed. Maar soms is het niet goed en dan moet je het beeld helemaal vernietigen om tot iets nieuws te kunnen komen. Volledig opnieuw beginnen dat is moeilijk. De vraag is dan steeds waar je dat nieuwe antwoord vandaan haalt?
Zeg het maar!
Iedere keer wanneer ik met lege handen sta ontstaat er goddank uiteindelijk toch altijd weer iets van waaruit ik me verder kan ontwikkelen.
Wat staat ons nog te wachten?
Eind November heb ik een tentoonstelling in Geldrop Daarna ga ik een documentaire maken over "Einklang en de beproeving van het zelfbewustzijn" die over 4 maanden in Odeon getoond wordt ter gelegenheid van de opening van het Herman Brood museum.
<< terug