Derde in de serie van Markante kreekbewoners betreft tenorsaxofonist Coen ten Berge.
Vroeger maakte hij etsen op een ambachtelijke manier en nu combineert hij verschillende media wanneer en waar hij
maar wil. Hij gaf tekenlessen en kunstgeschiedenis en begeleidt nu jonge podiumartiesten op het Deltioncollege bij
de vormgeving van hun vak. Hij speelde tot zijn 45ste saxofoon in diverse popbandjes en doet dat nu sinds vier jaar
bij Decadentia het beroemdste salonorkest van Zwolle ooit.
Het gaat om Coen ten Berge 50 jaar oud en bewoner van de Grotekreek
"Ik krijg steeds meer ruimte in mijn hoofd en dat vind ik heel erg prettig. Er is de laatste jaren iets van mij
afgevallen en dat geeft mij niet alleen meer ruimte maar biedt mij ook een nieuw perspectief. In de uitoefening van
mijn vak als beeldend kunstenaar is dit nog het duidelijkste te merken. Beeldende kunst is het meest van mijzelf en
ligt heel dichtbij en daarin voltrekt zich nu juist ook de grootste ontwikkeling. Het werk van nu is een trendbreuk
vergeleken bij vroeger. Waar het naar toe gaat dat weet ik nog niet en daar maak ik me ook niet druk over want dat
zie ik wel. Mijn leidraad is dat ik vanuit het niets wil creëren en mij als kunstenaar dan ook niet gebonden wil
voelen aan een voorgeprogrammeerde werkwijze. Dat ligt bij Decadentia weer net heel anders want dan ben ik juist
gebonden aan een partituur die vast ligt en het leuke is dat ik als muzikant die gebondenheid heel prettig vind.
Vertel eens iets meer over Decadentia
Zoals je op de website kunt lezen is het een salonorkest met een bezetting van 12-15 muzikanten die de
amusementsmuziek uit jaren 30 ten gehore brengt, Een fantastisch gezelschap. De muziek is vaak op een leuke manier
ondeugend met toespelingen die destijds heel pikant waren. Het is fijn om naar te luisteren omdat het zo harmonisch
is en omdat de verschillende partijen je laag over laag tegemoet komen, Het is goede achtergrond muziek en ook
geschikt voor een uitvoering in een park, maar vooral op een feest. Het is geweldige dansmuziek. Tijdens het spelen
zie je de oudere mensen vaak 'wakker worden" want die hebben de herinnering uit de jaren 30 nog.
Hoe ben je erbij gekomen?
Dat was eigenlijk toeval op het juiste moment. Ik werd in 2005 zomaar even gevraagd in het winkelcentrum of ik er
voor voelde om erbij te komen. En eigenlijk was dat op een moment dat ik daar aan toe was. Want ik was dan wel
popmuzikant maar eigenlijk was ik die tijd voorbij want ik wilde iets dat groter en voller was en meer structuur en
continuïteit had. Die gelegenheid kreeg ik ineens. Ik moest er eerlijk gezegd hard voor werken, want voorheen
speelde ik alles uit mijn hoofd en nu moest het van bladmuziek, iets dat ik vroeger wel had geleerd maar in de
poptijd weer grotendeels had afgeleerd. Ik kreeg een jaar de tijd om enigszins in de luwte mijn partituren aan te
leren. Daarna op tournee in Engeland en nu voel ik me helemaal thuis. Mijn kinderen moesten wel even wennen toen
ik mijn spijkerbroek voor een smoking met vlinderdas verruilde.
Wat is jouw functie bij Decadentia?
Ik speel tenorsaxofoon en ben tevens secretaris van de groep. Als zodanig doe ik de acquisitie, boekingen en de
logistiek. We hebben nog een paar behoorlijke violisten nodig en doe daarom bij deze een oproep onder de
kreekbewoners. Als op 5 september hier in de Kreek het Festival del Musica plaatsvindt dan kan daar misschien
aandacht aan worden besteed. Eigen kweek vanuit de kreek dat zou Decadentia goed van pas komen!